Umududun Kanatlarında

Zeytinburnu denince aklıma ilk gelen, mutlu çocukluğum olur her zaman O zamanlar da toprak sokaklarımız vardıKoştuğumuz zaman arkamızda bir toz bulutu oluşurduAma bu toz bulutunda bile sevgi vardı, mutluluk vardıÇayırlarımız vardı, ailece piknik yaptığımız koyun keçi otlattığımızDaha adı konmamış top sahalarımız vardı, lastik toplarımızla maç yaptığımızOkullarımız vardı 70-80 kişilik sınıflarda omuz omuza okuduğumuzBazen sınıf savaşları yapardıkBirbirimizin kafasını kırardık ama kalplerimizi kırmazdık hiçbir zamanGün boyu misket oynardık sokakta, annelerimiz kulağımızdan tutup eve götürürdüTeksas Tommiks kitaplarını ders kitaplarımızın arasına koyar gizlice okurdukBakırköy Sahilinde merdivenlerden denize girerdik beyaz donlarımızlaİslak ama mutlu olarak dönerdik evimizeYolda annemize söyleyeceğimiz yalanı düşünürdükBelki çok fakirdik, ama mutluluk zenginiydik hepimizÇocukluğumda ZEYTINBURNU mutlu insanlar diyarıydı.