Her Şeyden Çok Ağzını Severdim

"Küçükken gardırobun arkasındaki sığmağıma girmiş, elimde babamın tabancası, tetiği çekememiştim. O köşede, orada, duvarın kenarıyla, açılınca sığmağa kapı olan gardırop kapağının kesiştiği yerde oluşan o büyük yalnızlıkta büzülmüş, uzak, yalnız, gizlenmiş, kendimi dünyadan koruyordum, dahası tuzağımı kuruyordum dünyaya."yabanıl ve hırçın bir kız çocuğu, kıvırcık saçlı, koyu tenli, çingeneyi andırıyor. Aşırı, bastırılamaz bir baba sevgisi; neşe, şefkat, tutku. Ölüme karşı İçgüdüsel bir çekim; acı ve çelişki dolu bir yaşam bağı.Oenç kızlığın başlangıcında ortaya çıkan hastalık; kişisel bir iç savaş; dünyayla, varoluşla, anneyle; ulaşılmaz güzellikle hesaplaşma... o güzel yüzle, öpmeyi bilmeyen o ağızla hesaplaşma.yılların, andarın, belleğin değişkenliğinde düş ve gerçek, özyaşam kesitleri...